Urugvay

harrua va Guarani hududlari o‘mashgan hozirgi Urugvay hududi 1516-yilda ispaniyalik Dias de-Solis tomonidan kashf etiladi. XVII asrda boshlangan mustamlakachilik hindular orasida xristianlikni targ‘ib etish bilan davom etgan. 1726-yilda Montevideoga asos solgan ispanlar XVIII asrda hozirgi Urugvay hududini Rio-le-La-Plata vitse-qirolligi tarkibiga kiritadi. XIX asrning boshlarida mamlakatda mustaqillik uchun kurash boshlanadi, lekin 1816-yilda Urugvay portugallar tomonidan bosib olinib, Braziliyaga qo‘shib yuboriladi. 1828-yilda mustaqillikka erishgandan so‘ng Urugvayda balankos (konservatorlar) va kolorados (liberallar) tarafdorlari o‘rtasida fuqarolar urushi boshlanadi. Mamlakatning yirik siyosiy arboblaridan biri Batle-Ordokes 1903-1915-yillarda demokratik jamiyatning poydevorini qo‘yib beradi. Lekin uning vafotidan so‘ng Urugvayda harbiy diktatura o‘rnatiladi. 1952-yildan 1966-yilgacha mamlakatni kollegial hukumat boshqaradi. 1970-yilda mamlakatda tupamaros milliy-ozodlik harakati tarafdorlarining qo‘zg‘oloni boshlandi. Qo‘zg‘olon 1972-yilda hukumat qo‘shinlari tomonidan bostiriladi. 1973-yilda Urugvayda navbatdagi harbiy davlat to‘ntarishi bo‘lib, 1984-yildagina harbiylar hokimiyatni fuqarolar hukumatiga topshiradi.

Sanoat go‘sht va baliqni qayta ishlash, jun, teri, shakar, to‘qimachilik mahsulotlarini ishlab chiqarish bilan bog‘liq. Qishloq xo‘jaligida katta maydonlar chorva boqish uchun ajratilgan. Asosiy ekinlari - bug‘doy, sholi, sorgo. Regional iqtisodiy hamkorlik doirasida Urugvay Braziliya, Argentina va Paragvay bilan iqtisodiy aloqalar o‘matgan. Asosiy savdo sheriklari: Braziliya, AQSh, Argentina, Xitoy, Italiya. Temiryo‘llarining umumiy uzunligi - 3000 km, avtomobil yo‘llari 49900 km (6700 km qattiq qoplamali), ichki suv yo‘llari - 1600 km. Porti - Montevideo.